Jan 17, 08:03 AM
Monna Rosa (Sezai Karakoç)
Bu kitabın en dikkat çekici şiiri elbette Monna Rosa idi ama hem eskiden beri bilinmesi ve her yerde yer alması sebebi ile başka şiirlere yer vermeyi uygun gördüm. Aslında armoniyi yakaladım sayılır ama gene bir kaç şiirinde oldukça zorlandım ve anlam konusunda da çok yeterli olduğumu söyleyemem. Eskiye oranla yine de iyi sayılırdı ki daha başlangıçtayız. Bir de etrafa bakınınca bu makaleye rastgeldim bir kaç nokta var okunmaya değer.
Kayboluş (1957)
Üstündeki giysi gözünün renginde
Yürüyor yürüyordu arkasına bakmadan
Onu kaybettim bir kış gününde
Yağmur yağmur yağmur yağıyordu durmadan
Ölü taşıyan bir araba
Araya girdi galiba
Koştum koştum yetişemedim
Sanki önümü kapatan bir sütundu zaman
İnsanlar otomobiller dalgın habersiz zalim
Alıkoyamadım onu meçhullere dalmaktan
Boşunaydı artık çaba
Boşuna mıydı acaba
Dondum kalakaldım olduğum yerde
Gözlerimi kaplıyordu duman duman duman
Gönlüm ne geçmişte ne geleceklerde
Bir mahkûmdum görülmemiş bir cezaya çarpılan
Uğrayan bir azâba
Sığmaz hesaba kitaba
Yağmur Duası (1951)
Ben geldim geleli açmadı gökler;
Ya ben bulutları anlamıyorum,
Ya bulutlar benden bir şeyler bekler.
Hayat bir ölümdür, aşk bir uçurum…
Ben geldim geleli açmadı gökler.
Bir yağmur bilirim, birde kaldırım:
Biri damla damla alnıma düşer;
Diğerinde durur göğe bakarım.
Ne şehir, ne deniz kokan gemiler:
Bir yağmur bilirim, birde kaldırım.
Nedense aldanmış ilk gece annem,
Afsunlu bir gömlek giydirmiş bana.
İşte vuramadı bana gökler gem,
Dinmedi içimde kopan fırtına.
Nedense aldanmış ilk gece annem.
Biri çıkmış gibi boş bir mezardan,
Ortalıkta ölüm sessizliği var.
Bana ne geldiyse geldi yukardan,
Bana ne yaptıysa yaptı bulutlar,
Biri çıkmış gibi boş bir mezardan.
İyi ki bilmiyor kalabalıklar
Yağmura bakmayı cam arkasından,
İnsandan insana şükür ki fark var;
—Birine cennetse, birine zindan—
İyi ki bilmiyor kalabalıklar.
Yağmur duasına çıksaydık dostlar,
Bulutlar yarılır, hava açardı.
Şimdi ne ihtimal, ne de imkân var.
Göğe hükmetmekten kolay ne vardı,
Yağmur duasına çıksaydık dostlar!
Ben geldim geleli açmadı gökler;
Ya ben bulutları anlamıyorum,
Ya bulutlar benden bir şeyler bekler.
Hayat bir ölümdür, aşk bir uçurum…
Ben geldim geleli açmadı gökler.
Kaynak: Sezai Karakoç, Monna Rosa 7. Baskı, Diriliş Yayınları, İstanbul-1999 Ocak.
Jan 17, 08:03 AM